Τα από του στόματος αντιισταμινικά πρώτης γενιάς, τα οποία είναι εδώ και καιρό εδραιωμένα στην παιδιατρική φροντίδα, μπορούν να αντικατασταθούν από την ασφαλέστερη εναλλακτική λύση, την κετιριζίνη, μέσω σχετικά απλών συστημικών αλλαγών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Pediatrics .

Παρά τις μακροχρόνιες ανησυχίες για την ασφάλεια, τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς, όπως η διφαινυδραμίνη, παραμένουν συνηθισμένα σε παιδιατρικά περιβάλλοντα, παρόλο που οι παράγοντες δεύτερης γενιάς συνιστώνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η υπερβολική χρήση παλαιότερων, πιο ηρεμιστικών αντιισταμινικών μπορεί να είναι λιγότερο θέμα κλινικής αναγκαιότητας και περισσότερο θέμα συνήθειας και σχεδιασμού του συστήματος.

«Τα συστήματα υγείας θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά τη χρήση μεθοδολογίας βελτίωσης της ποιότητας για τη μείωση της χρήσης αντιισταμινικών πρώτης γενιάς υπέρ των αντιισταμινικών δεύτερης γενιάς [SGAs]», δήλωσε η Katelyn Wong, MD, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Παιδιατρικής Πνευμονολογίας, Αλλεργίας, Ανοσολογίας και Ιατρικής Ύπνου στην Ιατρική Σχολή του Yale στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, η οποία ηγήθηκε της μελέτης. «Αυτές οι παρεμβάσεις είναι εφαρμόσιμες σε διάφορα κλινικά περιβάλλοντα, καθώς δεν απαιτούν υπερβολικά πολύ χρόνο ή πόρους».

Katelyn Wong, MD

Τα από του στόματος αντιισταμινικά πρώτης γενιάς (FGAs) όπως η διφαινυδραμίνη και η υδροξυζίνη σχετίζονται με υπερκατανάλωση, κώμα, επιληπτικές κρίσεις , διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας και μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά. Εν τω μεταξύ, η κετιριζίνη SGA έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί λιγότερες παρενέργειες και παραμένει ασφαλής ακόμη και σε υψηλές δόσεις .

Τα SGAs είναι τα προτιμώμενα αντιισταμινικά για την αλλεργική ρινίτιδα , την κνίδωση και την αναφυλαξία , αλλά τα FGAs εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται υπερβολικά .

Η μείωση ήταν αποτέλεσμα της εκπαίδευσης των κλινικών ιατρών, της ευκολότερης πρόσβασης στην κετιριζίνη και των ενημερωμένων κλινικών οδών για να ωθήσουν τους συνταγογράφους προς τον ασφαλέστερο παράγοντα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2022 και 2024 σε παιδιατρικό νοσοκομείο σε σχεδόν 7.000 ασθενείς ηλικίας από 6 μηνών έως 21 ετών.

Η υλοποίηση του έργου πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις, ξεκινώντας από το τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) και επεκτείνοντας τις μονάδες νοσηλείας. Στο ΤΕΠ, οι κλινικοί γιατροί παρακολούθησαν μια 30λεπτη διάλεξη σχετικά με την αποτελεσματικότητα των SGA, την ώρα έναρξης και τις ενδείξεις. Η Wong και η ομάδα της δημοσίευσαν επίσης ενημερωτικά φυλλάδια σε περιοχές υψηλής επισκεψιμότητας και έστειλαν υπενθυμίσεις μέσω email σχετικά με τη διαθεσιμότητα της κετιριζίνης.

Τα μηχανήματα χορήγησης φαρμάκων ήταν προφορτωμένα με κετιριζίνη, η οποία προηγουμένως απαιτούσε χορήγηση από το κεντρικό φαρμακείο, και οι κλινικές οδοί ενημερώθηκαν ώστε το φάρμακο να είναι το προτιμώμενο αντιισταμινικό.

Η παρέμβαση τροποποιήθηκε όταν επεκτάθηκε σε μονάδες νοσηλείας. Η εκπαίδευση μετατοπίστηκε σε μια σειρά εκπαιδευτικών συνεδριών 20 λεπτών. Ειδικευόμενοι ειδικευόμενοι και φαρμακοποιοί παρείχαν σύντομη εκπαίδευση από ομοτίμους και έδωσαν ατομική ανατροφοδότηση στους κλινικούς ιατρούς που παρήγγειλαν FGAs.

Οι συνταγογραφήσεις για FGAs μειώθηκαν από 74% σε 28% σε διάστημα 2 ετών στα παιδιατρικά τμήματα επειγόντων περιστατικών και από 54% σε 36% στις μονάδες νοσηλείας.

Τα ποσοστά επισκέψεων στα ΤΕΠ και η διάρκεια νοσηλείας παρέμειναν σταθερά. Η μετάβαση στο νεότερο φάρμακο αύξησε το μέσο μηνιαίο κόστος αντιισταμινικών από 53 δολάρια σε 177 δολάρια στα ΤΕΠ και από 57 δολάρια σε 104 δολάρια στις μονάδες νοσηλείας.

Οι κλινικοί γιατροί που συμπλήρωσαν προεκπαιδευτικές και μετεκπαιδευτικές έρευνες έδειξαν διπλασιασμό των γνώσεών τους. Η χρήση κλινικών οδών — προαιρετικών, τυποποιημένων ροών εργασίας που αποσκοπούν στην καθοδήγηση της θεραπείας — αυξήθηκε αφότου η κετιριζίνη καταχωρήθηκε ως το προτιμώμενο αντιισταμινικό.

Τα μεγαλύτερα εμπόδια στη χρήση της διφαινυδραμίνης είναι συχνά «η συνήθεια και η εξοικείωση με τη διφαινυδραμίνη», δήλωσε ο Brian Johnston, MD, MPH, επικεφαλής παιδιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο Harborview στο Σιάτλ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Επιπλέον, εάν τα φάρμακα δεύτερης γενιάς δεν προτιμώνται σαφώς στις παραγγελίες, τις οδούς χορήγησης και τα γραφεία χορήγησης, η οδός της ελάχιστης αντοχής παραμένει τα παλαιότερα φάρμακα».

Μπράιαν Τζόνστον, MD, MPH

Η διφαινυδραμίνη πρώτης γενιάς δεν χρησιμοποιείται πλέον στο Τμήμα Αλλεργίας και Ανοσολογίας στο Νοσοκομείο Παίδων Lurie στο Σικάγο, όπου ο Sai Nimmagadda, MD, εργάζεται ως θεράπων ιατρός. Ο Nimmagadda δεν συμμετείχε στη μελέτη. Είπε ότι η υδροξυζίνη χρησιμοποιείται με φειδώ σε ασθενείς με ατοπική δερματίτιδα που έχουν νυχτερινό κνησμό.

Σάι Νιμμαγκάντα, MD

Η διφαινυδραμίνη «πιθανότατα δεν θα εγκριθεί σήμερα από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, μόνο και μόνο λόγω των ηρεμιστικών της επιδράσεων», δήλωσε ο Nimmagadda, επίσης αναπληρωτής καθηγητής παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern στο Σικάγο. «Εάν υπάρχουν φάρμακα με λιγότερες παρενέργειες, αυτά είναι που θα έπρεπε να συνταγογραφούμε αντί να επιμένουμε σε μια παλιά συνήθεια. Είναι πάντα καλύτερο να συνεχίζουμε να βελτιώνουμε τη φροντίδα των ασθενών μας».

Τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς για ορισμένες παθήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν επιλεκτικά. Για παράδειγμα, η υδροξυζίνη μπορεί να είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία του άγχους . Η διφαινυδραμίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για κυκλικό έμετο ή οξεία διέγερση σε παιδιά, «όπου οι ηρεμιστικές ή αντιεμετικές της ιδιότητες χρησιμοποιούνται σκόπιμα», δήλωσε ο Johnston.

Η μελέτη δεν είχε πηγές χρηματοδότησης. Οι πηγές που αναφέρονται στο άρθρο ανέφεραν ότι δεν είχαν σύγκρουση συμφερόντων ή γνωστοποιήσεις.

Η Brittany Vargas είναι δημοσιογράφος που καλύπτει θέματα ιατρικής, ψυχικής υγείας και ευεξίας