— Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να ρωτούν τους γονείς για όλα τα φάρμακα, παραδοσιακά και συμπληρωματικά, συμβουλεύουν οι ειδικοί.

Ένα 6μηνο αγόρι που παρουσίαζε ανεξήγητες επιληπτικές κρίσεις τελικά διαγνώστηκε με δηλητηρίαση από μόλυβδο μετά από μια αγωγή αρχαίας ινδικής ιατρικής.

Την εβδομάδα πριν από την προσγείωση στο νοσοκομείο, το μωρό έτρωγε λιγότερο και έκανε εμετούς, και είχε γίνει πιο ευερέθιστο, ανέφεραν οι Tony Huynh, PhD, MBBS, και Jason Haines, MBBS, και οι δύο από το Νοσοκομείο Παίδων Queensland στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, στο New England Journal of Medicine..

Γνωστές αιτίες επιληπτικών κρίσεων στη βρεφική ηλικία περιλαμβάνουν λοίμωξη, υπογλυκαιμία, ηλεκτρολυτικές διαταραχές - ιδιαίτερα υποασβεστιαιμία - επιληψία, δομική νόσο του εγκεφάλου, τυχαία κατάποση και μεταβολικές διαταραχές, δήλωσε ο Huynh στο MedPage Today σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα. Επιπλέον, μικροκυτταρική αναιμίααυξάνει την πιθανότητα ανεπάρκειας σιδήρου ή άλλης χρόνιας υποκείμενης διαδικασίας, σημείωσε.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις αποκάλυψαν μικροκυτταρική αναιμία, μαζί με ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου. Ωστόσο, μια ακτινογραφία του αριστερού χεριού του μωρού ήταν αυτή που παρείχε το «κρίσιμο στοιχείο» για τη διάγνωση, είπε ο Huynh.

Η ακτινογραφία που λήφθηκε για να αξιολογηθεί η υπασβεστιαιμία του αγοριού έδειξε γραμμική πάχυνση του μακριού οστού στις πλάκες ανάπτυξης στην κερκίδα, την ωλένη, τα μετακάρπια και τις φάλαγγες, εξήγησαν οι Huynh και Haines.

Αυτές οι «γραμμές μολύβδου» ή «έντονες λευκές λωρίδες στο άκρο των μακριών οστών του παιδιού» μπορεί να σηματοδοτούν τραυματισμένη ανάπτυξη των οστών, σχολίασε ο Kevin Osterhoudt, MD, του Κέντρου Δηλητηριάσεων στο Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έκθεση. Γραμμές μολύβδου μπορούν επίσης να παρατηρηθούν σε μια σειρά από ασθένειες που συνδέονται με τον μεταβολισμό των παιδιών, υποδεικνύοντας τη δηλητηρίαση από μόλυβδο ως διάγνωση, είπε.

Οι εξετάσεις αίματος του ασθενούς έδειξαν «αξιοσημείωτα αυξημένα» επίπεδα μολύβδου στα 97 µg/dL, δήλωσε ο Huynh. Το CDC το 2024 όρισε την τιμή αναφοράς μολύβδου στο αίμα στα 3,5 μg/dL στα παιδιά.

Οι Huynh και Haines ανέφεραν ότι η πηγή της έκθεσης σε μόλυβδο ήταν ένα Αγιουρβεδικό φάρμακο, το οποίο είχε χορηγηθεί στο μωρό από την πρώιμη βρεφική ηλικία για την αντιμετώπιση των κολικών.

Ξεκίνησε η χηλική θεραπεία με χρήση από του στόματος σουκσιμέρης και το μωρό έλαβε εξιτήριο μετά από νοσηλεία 1 μηνός, με σχέδιο να συνεχιστεί η εξωτερική θεραπεία χηλίωσης και να παρακολουθούνται τα επίπεδα μολύβδου στο αίμα, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

«Τα αγιουρβεδικά φάρμακα και άλλα παραδοσιακά φάρμακα μπορεί να ακούγονται φυσικά και ασφαλή, αλλά είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι συχνά δεν ελέγχονται για την ασφάλειά τους και ενδέχεται να περιέχουν μόλυβδο και άλλα τοξικά βαρέα μέταλλα», δήλωσε ο Osterhoudt.

Ο Huynh προέτρεψε τους κλινικούς γιατρούς να ρωτούν συγκεκριμένα τους γονείς για όλα τα φάρμακα και τα συμπληρώματα, παραδοσιακά και συμπληρωματικά, που χορηγούνται σε ένα παιδί. Τέτοια προϊόντα μπορεί περιστασιακά να περιέχουν σημαντικές ποσότητες μολύβδου ή άλλων βαρέων μετάλλων. Τόνισε όμως ότι οι κλινικοί γιατροί το πράττουν με σεβασμό και χωρίς επικρίσεις.

Η τυχαία έκθεση σε μόλυβδο κατά την παιδική ηλικία μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους, από θραύσματα μπογιάς με βάση τον μόλυβδο, μολυσμένο χώμα ή σκόνη, εισαγόμενα παραδοσιακά φάρμακα, καλλυντικά, μπαχαρικά, κεραμικά, παιχνίδια ή μόλυβδο που εμπλέκεται στο επάγγελμα ή το χόμπι ενός γονέα, δήλωσε ο Huynh.

«Η δηλητηρίαση από μόλυβδο θα πρέπει να παραμένει στη διαφορική διάγνωση ενός βρέφους με κατά τα άλλα ανεξήγητα γαστρεντερικά συμπτώματα, ευερεθιστότητα, αναιμία, εγκεφαλοπάθεια ή επιληπτικές κρίσεις», πρόσθεσε.

Επεσήμανε επίσης ότι η δηλητηρίαση από μόλυβδο μπορεί αρχικά να εμφανιστεί με κοινά και μη ειδικά συμπτώματα και ότι τα παιδιά μπορεί να έχουν σημαντική έκθεση πριν γίνει εμφανής η διάγνωση. Ο έλεγχος με βάση την απεικόνιση δεν συνιστάται, δήλωσε ο Huynh, και συνέστησε την επιβεβαίωση της διάγνωσης μέσω εξετάσεων αίματος.

Ο Osterhoudt δήλωσε στο MedPage Today ότι η πιο σοβαρή μορφή δηλητηρίασης από μόλυβδο, η εγκεφαλοπάθεια από μόλυβδο, μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις, οίδημα εγκεφάλου, κώμα, ακόμη και θάνατο. Ωστόσο, τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας από μόλυβδο έχουν γίνει λιγότερο συνηθισμένα χάρη στις προσπάθειες πρόληψης, όπως η σταδιακή κατάργηση του μολύβδου στη βενζίνη.το 1973 και η απαγόρευση της χρήσης μολύβδου σε χρώματα σπιτιών το 1978 Αλλά «η επιβλαβής κληρονομιά του μολύβδου συνεχίζεται», προειδοποίησε.

Το 2023, δεκάδες παιδιά αρρώστησαν από την κατάποση μηλόσουπας που περιείχε κανέλα μολυσμένη με μόλυβδο.

«Το πρώτο βήμα στη θεραπεία της δηλητηρίασης από μόλυβδο είναι πάντα να εντοπιστεί ο τρόπος με τον οποίο ο μόλυβδος εισέρχεται στο σώμα ενός παιδιού και να σταματήσει η έκθεση», δήλωσε ο Osterhoudt.

Η χηλική θεραπεία δεσμεύει τον μόλυβδο και άλλα μέταλλα στο σώμα πριν τα εξαγάγει. Ενώ είναι πιθανό να αποτρέψει την επιδείνωση των συμπτωμάτων στον ασθενή, η χηλική θεραπεία δεν αντιστρέφει πάντα τη βλάβη που έχει ήδη συμβεί, δήλωσε ο Osterhoudt.

Συνέστησε στους γονείς να εξετάσουν «πολλούς άλλους τρόπους για να βοηθήσουν το παιδί τους με υψηλά επίπεδα μολύβδου στο αίμα», όπως «την τόνωση του εγκεφάλου του με ανάγνωση και παζλ, την παροχή καλής διατροφής με άφθονο ασβέστιο και σίδηρο και τη διασφάλιση καλών συνηθειών ύπνου».

Ωστόσο, «η πρόληψη της δηλητηρίασης από μόλυβδο είναι πολύ καλύτερη από την προσπάθεια αντιμετώπισής της», δήλωσε ο Osterhoudt.